Het Deliveroo-arrest van de Hoge Raad gaat over de vraag of de maaltijdbezorgers van Deliveroo werknemers zijn of zelfstandige ondernemers. Het antwoord op deze vraag is van belang omdat werknemers meer rechten hebben dan zelfstandige ondernemers, zoals het recht op minimumloon en vakantiedagen.
In het Deliveroo-arrest oordeelde de Hoge Raad dat de maaltijdbezorgers van Deliveroo in principe als werknemers moeten worden aangemerkt en niet als zelfstandige ondernemers. Dit oordeel was gebaseerd op verschillende factoren, waaronder de mate van controle die Deliveroo had over de bezorgers, de afhankelijkheid van de bezorgers van Deliveroo en de beperkte onderhandelingspositie van de bezorgers.
Het belangrijkste gevolg van het Deliveroo-arrest is dat maaltijdbezorgers van Deliveroo nu als werknemers moeten worden behandeld en dus recht hebben op minimumloon, vakantiedagen en andere werknemersrechten. Het arrest kan ook van invloed zijn op andere platformbedrijven die op vergelijkbare wijze werken met zelfstandige ondernemers.
Het is echter belangrijk om op te merken dat het Deliveroo-arrest alleen betrekking heeft op de specifieke omstandigheden van de zaak en dat het niet automatisch betekent dat alle zelfstandige ondernemers die voor platformbedrijven werken, als werknemers moeten worden beschouwd. Dit zal altijd afhangen van de feitelijke omstandigheden van elke individuele zaak.
De fiscale betekenis van dit arrest is beperkt en toch ook weer niet. In dit arrest is een uitgebreid palet aan feiten en omstandigheden aan de orde gekomen. Het gerechtshof heeft de aangebrachte feiten en omstandigheden zeer weloverwogen beoordeeld en vastgesteld. De uitspraak van het Hof is een schoolvoorbeeld van hoe het zou moeten. Al die feiten en omstandigheden kunnen ook een rol spelen in de fiscale duiding van andere arbeidsrelaties. Het gaat dan niet alleen over mensen die voor platformbedrijven als Deliveroo werken. In die zin is dit arrest veel breder van toepassing.
